مین‌های قاتل؛ این بار کودکان اوکراین

نينا، مادر بزرگي است که يک هفته بعد از آتش بس اوکراين، نوه‌اش را در يک سانحه مين در مزرعه‌اي نزديک روستايشان از دست داد. نينا مي‌گويد مرگ نوه‌اش به او نشان داد که وارد جنگ دومي شده‌اند. او در مصاحبه ويديويي با سايت رسمي صليب سرخ در حالي که گريه مي‌کند مي‌گويد: «حالا حتي نمي‌دانيم که کجا مي‌توانيم راه برويم و کجا مي‌توانيم گاو‌هايمان را براي چرا ببريم.»

اونگران آینده است و می‌ترسد که مین‌ها و مواد منفجره اینچنینی در سراسر زمین روستایشان پنهان شده باشد. ترسی که کاملا واقعی به نظر می‌رسد.

اوکراین از کشورهای استقلال یافته شوروی سابق در اروپای شرقی است که سال گذشته میلادی شاهد درگیریهای نظامی شدیدی در قسمتهای شرقی خود بود. جنگی که یاگار نامیمونش مینها ومواد منفجره خنثی نشده در مناطق زندگی غیر نظامیان بود.

جنگ داخلی میان هواداران جدایی‌طلب روسیه و دولت مرکزی از ماه آوریل سال گذشته بعد از برکناری ویکتور یانوکوویچ، رئیس جمهوری مورد حمایت روسیه آغاز شد. بعد از پیوستن شبه جزیره کریمه به روسیه، شبه نظامیان هوادار روسیه در مناطق شرقی اوکراین با حمله به ساختمان‌های دولتی، شهرهای این منطقه را در کنترل خود گرفتند و ارتش اوکراین برای بازپس گرفتن این شهر‌ها دست به حمله متقابل زدند.

تا آغاز سپتامبر ۲۰۱۴، این درگیری‌های نظامی یک میلیون آواره، ۲۶۰ هزار بی‌خانمان و ۲۶۰۰ کشته به همراه داشت. در طول جنگ اوکراین آب و برق مناطق شرقی این کشور قطع شده بود و دارو خدمات درمانی در خط مقدم این جنگ به سختی به نظامیان و غیر نظامیان می‌رسید اما شبه نظامیان در شرق این کشور حاضر نبودند به جنگ خاتمه دهند. این درگیری‌ها حدود یک سال به طول انجامید و در ‌‌نهایت در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴ پارلمان اوکراین رای به پیوستن این کشور به ناتو داد.

حالا اگر چه ۸ ماه از پایان درگیری‌ها گذشته است اما مشکلات ناشی از جنگ شهروندان اوکراینی پایان نیافته است. حالا با گذشت کمتر از یک سال از درگیریهای اوکراین، مشخص شده است که در این جنگ از سلاحهای منفجره با توان بسیار بالا استفاده می‌شده است. سلاح‌هایی که هنوز هم در گوشه و کنار خاک شرقی اوکراین پنهان شده‌اند تا قربانیان جدیدی را به کام مرگ یا معلولیت بکشانند.

بر پایه گزارش یونیسف تا مارس ۲۰۱۵ پیش مین حداقل ۱۰۹ کودک را مجروح و ۴۲ کودک را به کام مرگ کشانده است. تازه این آماری است که در مناطق تحت نظارت حکومت بوده و احتمال آن می‌رود که این عدد به مراتب بیشتر از این باشد.

طبق گزارش صلیب سرخ مین همچنان به صورت روزانه قربانیانی را در شرق اوکراین می‌گیرد. اما صلیب سرخ مانند سازمان‌های دیگری همچون یونیسف درمقابل این بحران بی‌تفاوت نماند.

این سازمان بشردوستانه با آرمان پیشگیری بهتر از درمان است، به آموزش کاهش خطرات ناشی از انفجار مین در مدارس شرق این کشور رو آورده است. ده‌ها داوطلب این سازمان آموزش دیده‌اند که امنیت در مقابل مین‌های خنثی نشده را در قسمت‌های شرقی این کشور را به دانش‌آموزان آموزش دهند.

شهردار مارینکا شهری که در خط مقدم درگیریهای اوکراین بوده است می‌گوید: «در ابتدامردم توجهی به خطرات ناشی از مین نداشتند. حالا می‌دانند که این یک تهدید جدی است و باید خیلی مراقب باشند. »

آلیونا یکی از دانش آموزان مدرسه‌ای در ماریو پل در مورد دوره‌هایی که صلیب سرخ برگزار می‌کند می‌گوید: «برای من مهم‌ترین چیز در حال حاضر این است که بدانم اگر سر راهم مین دیدم باید چه کار کنم؟»

دوست او مارک با او موافق است. مارک می‌گوید: «من فکر می‌کنم این کلاس‌های آموزشی بسیار مهم هستند. چرا که کودکان مدرسه‌ای باید بدانند درموقعیتی که مین می‌بینند باید چه کار کنند تا خطری تهدیدشان نکند.»

اوکراین پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ به استقلال رسید. از آن زمان تا به امروز بین برقراری رابطه‌ای نزدیک‌تر با اروپای غربی و از سوی دیگر همسویی با روسیه که بخش اعظم انرژی مورد نیاز آن را تامین می‌کند در نوسان بوده است. همین موضوع هر از چند گاهی درگیری‌ها و اعتراضات در این کشور را تشدید می‌کند. این درگیریها منجر به این شده است که اوکراین تنها کشور خدمات گیرنده از صلیب سرخ در اروپا باشد.

 

منبع: نشریه ماه نو